ای دریا...

ای دریا امده ام به نزد تو تا گدایی بکنم .

ای دریا امده ام به نزد تو گدایی بکنم ذره ای مهر و وفا ،ذره ای آرامش

ای دریا امده ام تا گدایی بکنم تازه فهمیدم که چقدر زیبایی ،که چقدر اشنایی،که چقدر صبر داری،که چقدر مهارت داری.

ای دریا تو مهارت داری در زدن ساز عشق و بر کردن نت های اب.

تو مهارت داری به فراسپردن امواجت به کلام مرغان.

تو مهارت داری که بشی مایه ی اصلی وجود ماهیان.

ای دریا این منم که به دنبال تو می آیم با دو ساک خالی.اما این دو ساک انچنان خالی نیست.

این دو ساک بار سکوت را می برند ،بار عشق را بار حرف های نگفته،بار حرفهای مرا.              ای دریا عاشقانه با تو میگویم که چقدر تنهایم

ای دریا دوست دارم همیشه با تو باشم ،دوست دارم همیشه پایم در میان سنگریزه ها،اب وامواج تو باشد.

دوست دارم که همیشه گوشهایم تا ابد به صدای امواجت دل سپرد.

دوست دارم که همیشه... تا ابد حرفهایم را با تو گویم

دوست دارم که تا ابد با تو از تنهاییم بیرون بیایم

حال که چنین است ای دوست

                    حال که من عاشق اشنای تو ام

                                   و تو ام دوست اشنای منی،

                                           دست مرا بگیر دریا

                                                تا که دیدگانم تا ابد در تو فرو برود.

   ۱۳۸۴/۱/۱۷        

              توسط ملیکا فرزند مهربان ترین دریای گیتی